“Zou je vanmiddag speciale aandacht kunnen geven aan Gerrie. Ze woont hier sinds drie dagen en ze is vandaag nogal ‘troubelig’”.

Koren op de molen voor Katharina Kannitz. Met haar miMakker-kleren aan, maar nog zonder rode neus, belandt ze in de huiskamer aan tafel bij twee bewoners. Een vrijwilligster schenkt koffie en draagt koekjes aan. Het is gezellig druk. Gerrie zwerft rond in de gang. Ze wordt door de vrijwilligster uitgenodigd in de kring. Katharina schuift meteen naast haar. Er wordt flink gebabbeld. Gerrie heeft het hoogste woord.

Zittend op haar koffer, op ooghoogte met de mensen, start Katharina haar ritueel van mascara, oogpotlood en lippenstift. Maar bij het laatste attribuut hapert het ritueel, want ze krijgt het dekseltje niet los. Ze prutst, ploetert en peutert. Ook de vrijwilligster waagt een poging. Zonder resultaat.

Katharina plant het potje bij Gerrie op de hand en manoeuvreert net zo lang tot het precies in het midden van haar handkommetje staat. Gerrie geeft hierbij de nodige aanwijzingen en Katharina volgt ze vol toewijding overdreven op: links wordt erg ver naar links zodat het potje bijna van de hand kukelt. Voorzichtig naar het midden gebeurt met minuscule voortgang. Hierdoor neemt de handeling nogal wat minuten in beslag.

Als het potje uiteindelijk centraal in Gerries handpalm geparkeerd staat, botviert Katharina al haar openingskrachten op het dekseltje: ze gebruikt haar nagels, een koffielepeltje, …. Gerrie kijkt geduldig toe. Haar gebabbel is verstomd. Er is focus in het hier en nu. Katharina haalt alles uit de kast en eindelijk is na tien minuten de klus geklaard en staat het potje geopend in Gerries hand. “Goed zo meisje”, zegt Gerrie prijzend.

Iedere keer doopt Katharina de penseel in de rode lippenstift. Gerrie zit stil met starende blik. De bewegingen rondom het voorwerp in haar hand geven haar een doel en ontspanning. Katharina merkt het op. Haar ogen glijden over de doos met opmaakspullen waaronder een pakket met ronde tissues. Ze pakt één tissue en begint er nauwkeurig de tafel mee te poetsen. Bij de hand van Gerrie aangekomen waagt ze een veegje op de duim. Gerrie kijkt belangstellend toe. Katharina geeft alle vingers een zachte poetsbeurt. Gerrie geniet. De tissue belandt tussen Gerries duim en wijsvinger. Katharina pakt een volgende tissue en bevestigt die tussen Gerries wijsvinger en middelvinger. Ook tussen de andere vingers worden tissues gedaan. Met de volgende tissue begint Katharina alle nagels één voor één te masseren. Zo stilletjes naast elkaar verglijdt de tijd.

Als alle nagels gemasseerd zijn, begint Katharina weer van voren af aan: linksom, rechtsom, de voorkant, de bovenkant, in een eindeloos rustgevend ritueel.

Gerrie raakt in trance. Katharina ook.

Weg troubles, welkom tissues.

2 gedachten over “Troubles en tissues

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s